Substancje chemiczne, znane jako akarycydy i służące do zwalczania roztoczy, niekiedy się przydają. Mają jednak rozliczne mankamenty. Nie przenikają do wnętrza mebli tapicerskich, materacy i poduszek, nie mogą więc wpływać na liczebność populacji roztoczy. Nawet gdyby spryskać nimi dywan, nie zaszkodzą większości roztoczy, jeśli nie zostaną mocno weń wtarte. (Niszczące roztocze szampony do dywanów są całkowicie nieskuteczne). Do walki z roztoczami najlepszy jest benzoesan benzylu. Stosuje się go bezpośrednio na skórę w leczeniu wszawicy. Niekiedy w dawkach zalecanych we wszawicy wywołuje podrażnienie skóry, ale rzadko w dawkach stosowanych w aerozolach przeciwko roztoczom. Jednakże myśl o ciągłym stosowaniu aerozoli wydaje się niepokojąca. Lekarze na ogół przestrzegają przed rozpylaniem tego rodzaju środków na pość dywany i meble, na których bawią się niemowlęta i małe dzieci, aby nie dopuścić do kontaktu z ich pozostałościami. Szczególną ostrożność należy wykazać wobec aerozoli zawierających pirefryny. Związki te uzyskuje się ze złocienia dalmatyńskiego (Chrysanthemm cinecariaelolium) i uważa za produkt naturalny. Przy przedłużającym się wystawieniu na ich działanie wywołują reakcje alergiczne. Powinno się ich unikać. Aerozole, które inaktywują alergeny, a nie zabijają roztoczy, bywają niekiedy użyteczne. Występują w dwóch rodzajach, obydwa działają na różne alergeny, nie tylko na alergeny roztoczy kurzu. Aerozole z polisacharydami zlepiają cząstki alergenów, tak że nie unoszą się one w powietrzu i nie są wdychane. Aerozole z kwasem taninowym zmieniają strukturę chemiczną alergenów, pozbawiając je właściwości alergizujących. Ponieważ kwas taninowy znajduje się w herbacie, zakłada się, że jest on nieszkodliwy, ale dostępne w sprzedaży aerozole znacznie się od niej różnią, często też zawierają zanieczyszczenia, trudno więc mieć pewność co do ich bezpieczeństwa.