Kurkuma (ostryż długi, szafran indyjski), główny składnik przyprawy curry, była od tysięcy lat stosowana w Chinach i Indiach do leczenia różnych dolegliwości, poczynając od wzdęć, a kończąc na nieregularnych miesiączkach. Dziś jest uznawana za środek przeciwutleniający i przeciwzapalny.

Żółto kwitnąca kurkuma należy do rodziny roślin imbirowatych. Rośnie w Indonezji, Chinach. Indiach i innych krajach tropikalnych. Jej wysuszone, aromatyczne kłącze miele się na proszek, lego głównym składnikiem czynnym jest żółta kurkumina, która była dawniej używana do barwienia tkanin. Zioło zawiera również pomarańczowo zabarwiony olejek eteryczny. Wykazano, że kurkuma leczy wiele rozmaitych schorzeń. Kurkuma jest nie tylko składnikiem przypraw. Wykorzystuje się ją również jako substancję konserwującą, barwiącą i zapachową w produkcji wielu artykułów spożywczych, m.in. pieczywa, marynat, musztardy oraz pewnych przetworów mięsnych. Liście kurkumy są w Azji jedzone jako warzywo.

Działanie
Działanie przeciwutleniające kurkumy jest porównywalne z tym, jakie wykazują witaminy C i E. Substancje te skutecznie chronią komórki organizmu przed uszkodzeniami, powodowanymi przez wolne rodniki. Kurkuma, a zwłaszcza jej składnik – kurkumina. działa przeciwzapalnie zarówno wtedy, gdy stosuje się ją zewnętrznie w postaci papki jak i wówczas, kiedy jest podawana doustnie. Badania laboratoryjne dowiodły, że kurkuma ma właściwości przeciwnowotworowe. a z doświadczeń na zwierzętach wynika, że może również zmniejszać stężenie cholesterolu we krwi. Chroni wątrobę przed szkodliwymi substancjami, działając przeciwzapalnie i przeciwutleniająco oraz pobudzając wydzielanie żółci i syntetyzowanie enzymów wątrobowych.

Kurkuma działa przeciwutleniająco i przeciwzapalnie oraz pobudza wydzielanie kwasów żółciowych, toteż słusznie stosowano ją w medycynie tradycyjnej jako środek chroniący wątrobę. Ze wstępnych badań wynika również, że skutecznie leczy niestrawność, hamując tworzenie się gazów jelitowych oraz uwalniając je. kiedy już powstaną. Kurkuma działa zatem korzystnie także na układ pokarmowy. Może również łagodzić skurcze jelit.
Dodatkowe korzyści: Podczas prób klinicznych jednej grupie pacjentów cierpiących na reumatoidalne zapalenie stawów podawano 1.2 mg kurkum i ny dziennie, a drugie) – 300 mg konwencjonalnego leku – fenylbutazonu. W obu grupach chorych zaobserwowano porównywalną poprawę chodu oraz zmniejszenie sztywności i obrzęku stawów. Kurkumina, przyjmowana w zalecanych dawkach, nie powodowała, w przeciwieństwie do fenylbutazonu, działań niepożądanych.

Stosowanie

Dawkowanie: Zalecana dzienna dawka kurkumy wynosi od 500 do 1000 mg suchego, standaryzowanego wyciągu kłączy (zawierającego 95% kuminoidów). Leczenie stanów zapalnych: 300 mg kurkumy do 3 razy dzi nie z posiłkami.

Sposób użycia: jeśli przyjmuje się kurkumę wraz z poprawiającym wchłanianie enzymem bromełainą, należy zażywać ją między posiłkami

Działania niepożądane
Kurkuma wydaje się środkiem bardzo bezpiecznym, pod warunkiem, stosuje się ią w zalecanych dawkach. Osoby cierpiące na kamicę iółę wą nie powinny jednak przyjmować zbyt dużych dawek, ponieważ kur kuma pobudza uwalnianie żółci przez wątrobę. Kamienie mogą utrud niać jej przepływ.